از امام جعفر صادق عليه السلام روايتست كه هر كه در شب جمعه اين سوره بخواند حق تعالى او را از ترس دنيا و فزع عقبا ايمن گرداند و در روضهء جنان با ائمهء معصومين ( ع ) او را هم‌قرين گرداند و مخفى نيست كه چون حق تعالى ختم سورهء جاثيه نمود بذكر توحيد و ذم اهل شرك و وعيد اين سوره را نيز مفتح ساخت بتوحيد و توبيخ مشركان عنيد فرمود كه : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ حم تَنْزِيلُ الْكِتابِ فرستادن اين سوره فرستادن كتابيست مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ از نزد خداى غالب و يا فرستادن اين كتاب از جانب خدائيست كه غالبست بر جميع اشيا در ذات و دانش الْحَكِيمِ حكم كننده بر كافهء خلقان در جميع كردار و گفتار . ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ نيافريديم آسمانها و زمينها را وَ ما بَيْنَهُما و آنچه در ميان آنها است از انواع مخلوقات و اصناف مكونات إِلَّا بِالْحَقِّ مگر كه از آفريدن متلبس بود براستى و درستى و معلل بغرض صحيح كه مقتضاى حكمت و معدلت است نه از روى عبث و بطالت وَ أَجَلٍ مُسَمًّى و نيافريديم اين اشيا را مگر متلبس بتقدير زمانى نابرده شده و مقدر و معين گشته و آن روز قيامت است كه همهء خلايق به آن منتهى ميشوند يا مگر بتقدير اجل هر يك از آن اشيا كه آن آخر مدت بقاى هر يك از آنها است وَ الَّذِينَ كَفَرُوا و آنان كه نگرويدند و تصديق نكردند بنشأه آخرت عَمَّا أُنْذِرُوا از آنچه بيم كرده شده‌اند از اهوال آنروزى كه به آن منتهى خواهند شد مُعْرِضُونَ اعراض كنندگانند . قُلْ بگو ايمحمد كه اى جاحد و منكر بعث و نشر أَ رَأَيْتُمْ آيا ميبينيد در خود و مييابيد ما تَدْعُونَ آن چيزى را كه مىپرستيد مِنْ دُونِ اللَّهِ بجز از خداى از ساير معبودان أَرُونِي ما ذا خَلَقُوا بنمائيد كه چه آفريده‌اند مِنَ الْأَرْضِ از زمين و اجزاى آن أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ يا مر ايشانراست شركتى با خداى فِي السَّماواتِ در آفريدن آسمانها يعنى خبر دهيد مرا از حال خدايان خود بعد از تامل نمودن شما در كار ايشان كه آيا ايشانرا در آفريدن چيزى از اجزاى عالم دخلى هست تا بسبب آن مستحق عبادت شوند تخصيص انكار شركت در سماوات جهت دفع توهم آنست كه وسائط را شركتى باشد در ايجاد حوادث سفليه و چون ظاهر است كه ايشان عاجز مطلق‌اند در خلق آن و به هيچ وجه تصرفى ندارند در آسمان و زمين پس چرا ايشان را در پرستش با خدا شريك ميسازيد و انباز ميگيريد ائْتُونِي بِكِتابٍ بياريد به من كتابى كه بشما